Your search results

Door de ogen van een New Yorkse huiseigenaresse

Geschreven door Philipine Vinke on 14 september 2015
| 0

20150911_164719429_iOS Ik mocht op audiëntie. Ze is in de tachtig en een bekende Galeriehoudster in New York. Tijdens de preview van de tentoonstelling die eind september opent, zag ik prijzen van een kleine ton (98.000 dollar, ook in de kunstwereld geldt de psychologie van net-onder-de-ronde-ton-prijzen).

Net als Nederlanders wil ze graag de waarde van haar huis delen. Negen miljoen zegt ze. En ik zeg oh en ah. Want Het-Duurste-Huis dat ik ooit verkocht zat net boven de twee miljoen: Euro’s, dat dan wel weer.

Ik kon het niet laten. Ik had het huis goed in me opgenomen. Een ‘townhouse’ met patio (toegang tot het souterrain), een trapopgang naar de voordeur, twee verdiepingen, een tuintje (‘tje’ voor Nederlandse begrippen, een ongekende luxe voor een New Yorker) , red brick (meer waard dan de huidige Amerikaanse bouwstijl), haardpartijen op elke verdieping (want gebouwd in een tijd zonder CV). Het huis staat in een straat waar de familie Rockefeller twee nummers verderop ook had gehuisd. En waar de Nixon’s ooit woonden. Op dat adres zit nu de Libische Ambassade voor de VN. De  bewoners zijn het land uitgeknikkerd, dus dat staat tijdelijk leeg. De straat zelf loopt tot in Central Park. Geen volksbuurtje.

Ik voeg graag een beetje theorie toe aan mijn makelaarspraktijk. De module Strategic Negotiations van mijn mastersstudie, vertelt me dat door allerlei psychologische processen verkopers de waarde van hun goederen te hoog inschatten. Na 21 jaar makelaardij wordt mijn praktijkervaring door theorie bewezen. (Ook wel eens fijn.) De achterkant daarvan is dat door allerlei psychologische processen kopers de waarde van de goederen te laag inschatten. Ook logisch. Bij deze mevrouw was het vast niet anders. Negen miljoen? Ik ging op onderzoek uit.

Nee, ik ben geen taxateur op Manhattan. Maar met boerenverstand kom je een eind. Twee huizen verder staat een huis te koop. Groter, meer tuin, sjiekere afwerking (als dat wat waard is). De vraagprijs is 8,5 miljoen. En het staat nog te koop, Op Manhattan is dat een aanwijzing van een tikkeltje overprijsd. Ik concludeer dat de psychologie In New York net zo werkt als die in Nederland.

Ik hoop dat ze nog jaren van haar townhouse kan genieten. De audiëntie was bijzonder: ik mocht elk hoekje van het huis besnuffelen, kreeg een geweldige kunstgeschiedenisles over de periode jaren-50-60. En ik kreeg thee. Met crackers en tzatziki. Ik zat op een doorgezakte designbank van een halve eeuw oud en was onder de indruk van een jonge geest in een oud lichaam. Ze vertelde over haar gevoelens op nine eleven. Het was 1 p.m. op elf september 2015. Op deze dag en deze plek maakt de waarde van je huis geen biet uit.

Geef een reactie